Czy
dzisiaj komuś trzeba przedstawiac tego australijskiego artystę? Po
wielu trasach koncertowych, specjalnym DVD wydanym przez Gusstaff
Records, projekcie Dirtmusic (wspólnie z Chrisem Eckmanem z
Walkabouts i Chrisem Brokawem z Codeine), kilku ostatnich świetnie
przyjętych płytach studyjnych i koncertowych ze swym zespołem True
Spirit, projekcie Sepiatone (razem z Martą Collicą) Hugo Race nagrał
całkowicie nowy materiał... Płyta "53rd State" zaskakuje bogactwem
brzmień, ociera się o najróżniejsze stylistyki, od bluesa, przez
soul, funk, post-rock aż do eksperymentalnej elektroniki. W jego muzyce
nadal dużo jest niepokojących brzmień, przyprawiają-cych o gęsią
skórkę, mniej jednak hałasu, rockowego ataku i ostrych
riffów. Płyta pełna jest za to świetnych aranżacji, piosenek,
które zapadają w pamięć, trzymających w napięciu
nastrojów.Trochę historii dla przypomnienia:
Hugo Race pochodzi z Australii, karierę muzyczną rozpoczynał w grupie Plays With Marionettes w 1982 roku. Po dwóch latach do swojego nowego zespołu zaprosił go Nick Cave, który wcześniej rozstał się z grupą The Birthday Party i przygotowywał się właśnie do kariery solowej. Cave pozyskał min. niemieckiego gitarzystę Blixe Bargelda - ten jednak grał również ze swoją macierzystą grupą Einstürzende Neubauten i nie od razu mógł grać z Cave'em. Właśnie na miejsce chwilowo nieobecnego Bargelda Cave zaprosił Hugo Race'a.
Race nagrał razem z Nickiem Cave'em and The Bad Seeds pierwszą płytę zespołu, znakomitą "From Her To Eternity". Po niecałym roku odszedł, potem kilkakrotnie wspierał jednak Cave'a (zagrał i zaśpiewał w kilku piosenkach na płytach: "Kicking Against The Pricks", "Tender Pray" oraz "Murder Ballads").
Od 1985 roku Hugo Race grał przez trzy lata w grupie The Wreckery, a potem założył własny zespół True Spirit, który istnieje do dzis. Jego maniakalna wersja bluesa bywa porównywana z Jonem Spencerem, Tomem Waitsem i oczywiście z Nickiem Cave'em. Henry Rollins okreslil go niegdys mianem "jednego z bogactw narodowych Australii". Rock, surowy blues, psychodelia, experyment - no i niezwykła "piekielna" atmosfera...
Race śpiewa, gra na basie i gitarze. Udzielał się na wielu płytach swoich przyjaciół, m.in. Micka Harveya (płyta "Intoxicated Man" z 1995) oraz Roberta Forstera ("Danger in The Past" z 1991). Zagrał też w kilku filmach: u boku wokalisty INXS Michaela Hutchence'a w "Space Dogs" i u boku Nicka Cave'a w "Ghosts... Of The Civil Dead".
Pod szyldem Hugo Race and The True Spirit nagrał jedenaście albumów. Promując "The Goldstreet Session" przyjechał do Polski po raz pierwszy w listopadzie 2003 na 4 doskonale przez publiczność przyjęte koncerty w Warszawie, Lublinie, Tychach i Poznaniu. Ponieważ Hugo zachwycony był polską publicznością, w maju 2004 przyjechał na kolejną trasę. Od tego czasu zdążyły ukazać się już dwie kolejne płyty: "Ambuscado" (2005) i "Taoist Priets" (2006), a Hugo przyjechał na kolejną trasę koncertową w 2006 roku...
W listopadzie 2007 nakładem Glitterhouse ukazała się płyta Dirtmusic, wspólnego projektu Hugo Race'a, Chrisa Eckmana (Walkabouts) i Chrisa Brokawa (Codeine), w lutym 2008 Gusstaff Rec. opublikował DVD "Live In Warsaw", na którym oprócz koncertu z Warszawy znalazły się także teledyski oraz film dokumentalny o trasie Hugo Race & True Spirit.
W październiku 2009, z okazji trasy koncertowej nakładem Gusstaff Rec. ukaże się jeszcze jedna, specjalna, solowa płyta Hugo Race'a „Between Hemispheres”. Będzie to bardziej elektroniczna, instrumentalna strona twórczości Hugo, bliska płytom „Wet Dream” i „Ambuscado”.
Tuż przed polskimi koncertami, 20. października Hugo Race zagra także specjalny koncert w Zakładzie Karnym w Wołowie. Koncert ten zostanie zarejestrowany, a płytę w limitowanym nakładzie będzie można nabyć już na tej trasie koncertowej!
